#ჩემი სწავლობს ანასტასიას

რატომ გადაწყვიტეთ გერმანიაში სწავლა?
რამდენი ხანი დაგჭირდათ ენის შესასწავლად? სწავლის პერიოდში გქონიათ თუ არა ენასთან დაკავშირებული რაიმე სირთულე?

MGIMO-ში ბაკალავრიატის ოთხწლიანი კურსის განმავლობაში გერმანული C1 დონემდე ვისწავლე. ინტენსიური პროგრამა გვქონდა, კვირაში დაახლოებით 20 საათი. ასევე, გოეთეს ინსტიტუტში ენის კურსებს დავდიოდი. სწავლის პარალელურად, ვგრძნობდი, რომ საკმარისი ცოდნა მქონდა, მაგრამ ენობრივი უნარების დახვეწას ვაგრძელებდი. მოსკოვში გადასვლიდან დაახლოებით ერთი წლის შემდეგ, მხოლოდ იმისთვის ჩავაბარე C2 სერტიფიკატის გამოცდა, რომ გერმანულის შესწავლას ბოლო მოვუღე.

რამდენი დრო დაგჭირდათ დოკუმენტების შესაგროვებლად? რა სირთულეებს წააწყდით მიღების პროცესში?

ჩემს პროგრამას დიდი კონკურენცია არ ჰქონია, რადგან ეს ძალიან იშვიათი სფეროა.

დოკუმენტების მომზადებას დაახლოებით სამი თვე დავუთმე. ყველაზე დიდი ხარჯი თარგმანები იყო. თუმცა, ჩემი სამოტივაციო წერილისა და რეზიუმეს განხილვასა და რედაქტირებასაც მნიშვნელოვანი დრო და რესურსები დასჭირდა.

როგორ იმოქმედა სკოლის შეფასებებმა/დიპლომის შეფასებებმა თქვენს მიღებაზე?

ვფიქრობ, ჩემს შემთხვევაში მათ საერთოდ არანაირი ეფექტი არ მოუხდენიათ, მიუხედავად იმისა, რომ კარგი იყო.

რა სპეციალობაზე სწავლობ? რა მოგწონს/არ მოგწონს სწავლაში?

ბიზნეს ეთიკის მაგისტრატურას ვამთავრებ. ეს ეკონომიკისა და ფილოსოფიის გზაჯვარედინია. სწავლისადმი მკაცრი აკადემიური მიდგომა აქვს. ამასთან დაკავშირებით ორაზროვანი გრძნობები მაქვს.

ერთი მხრივ:

• ძალიან კარგი ბაზა მაქვს
• ვისწავლე სამეცნიერო ნაშრომების სწორად წერა
• დაეუფლა ინფორმაციის დიდი რაოდენობით ანალიზის სხვადასხვა მეთოდს

მეორე მხრივ:

• ჯერ კიდევ ბოლომდე არ მესმის, სად და როგორ გამოვიყენო მიღებული ცოდნა პრაქტიკაში

რამდენ ფულს ხარჯავთ თვეში ცხოვრებაზე?

დაახლოებით 800 ევროა აუცილებელი ნივთებისთვის. დრეზდენში ვცხოვრობ და ეს არ არის ყველაზე ძვირადღირებული ქალაქი საცხოვრებლად. ამას დაუმატეთ ხანდახან თვითშეფასების ხარჯები, რაც კიდევ 200 ევროა. მაგრამ ეს მაინც ნაკლებია, ვიდრე მოსკოვში ჩემი ხარჯები.

სწავლის პარალელურად მუშაობ?

პანდემიამდე ნახევარ განაკვეთზე ვმუშაობდი ჰოსტესთესლად და სააგენტოს მეშვეობით დაწინაურებებზე. მათ წინასწარ შეთანხმდნენ ჩემთან მოსახერხებელ სამუშაო საათებში და შესაბამისი ვაკანსიები მომძებნეს. შემდეგ ქალაქის ცენტრში მდებარე კაფეში ბარისტად ვმუშაობდი. ეს ძალიან მსიამოვნებდა და შემოსავალიც მხოლოდ ჩემი საჭიროებების დასაკმაყოფილებლად იყო საკმარისი.

ფინანსური სირთულეები არ მაქვს, რადგან მშობლები დღემდე მხარში მიდგანან, რაც ცოტა სამწუხაროა. თუმცა, მათი ძალიან მადლიერი ვარ და ვიცი, რომ ეს მათ ტვირთად არ აწვებათ.

გერმანიაში მეგობრების/სოციალური კონტაქტების კომფორტული წრე იპოვეთ?

დიახ, სრულად ინტეგრირებული ვარ ადგილობრივ ცხოვრებაში. ამჟამად, ჩემი მეგობრებიდან დაახლოებით 80% გერმანელია. დანარჩენებს შორის პრაქტიკულად არ არიან რუსეთიდან ჩამოსული ადამიანები, რაც ხანდახან მენატრება. ეს სოციალური წრე იმიტომ ჩამომიყალიბდა, რომ გერმანიაში დაბადებულ და გაზრდილ ბიჭთან ვხვდებოდი.

ნანობდით თუ არა გადასვლას და სწავლის შემდეგ რუსეთში დაბრუნებას გეგმავთ?

საერთოდ არ ვნანობ ამ გადასვლას და თამამად შემიძლია ვთქვა, რომ ამან ჩემი ცხოვრება „ადრე“ და „შემდეგ“ ნაწილად გაყო.

უახლოეს მომავალში ვგეგმავ ევროპული გამოცდილების გაგრძელებას. უკან დაბრუნება აღარ მინდა. დრეზდენი ჩემთვის მეორე სახლი გახდა და აქ ყოფნას დროებით არ აღვიქვამ. გაზაფხულზე დავასრულებ მაგისტრის ნაშრომს და გერმანიაში სამსახურს ვეძებ.